تغییر چهره ترامپ در 2 دوره ریاست جمهوری | وقتی شوخیها تبدیل به سیاستهای واقعی می شوند
به گزارش اقتصادنیوز، نزدیک به دو سال از دومین دوره ریاستجمهوری دونالد ترامپ میگذرد. شاید مهمترین تفاوت این دوره با دوره پیشین در این باشد که فضای اطراف او بهنحوی تغییر کرده که بهجای مورد تمسخر قرار گرفتن در گذشته، حالا نوعی جدیت و نگرانی نسبت به اظهارات او در محافل سیاسی و رسانهای سایه انداخته است.
این تغییر نشان میدهد که ترامپ امروز بیشتر بهعنوان یک قدرت سیاسی پرهزینه دیده میشود تا یک شخصیت جنجالی و قابل تمسخر!
وقتی کسی به شوخیها نمیخندد!
بنجی سارلین در وکس نوشت: وقتی به تفاوت میان دوره اول و دوم ریاستجمهوری دونالد ترامپ فکر میکنم، تصویری که بیش از همه به ذهنم خطور میکند، رئیسجمهوری است که عملکردی فاجعهبار دارد؛ نه در میدان جنگ، بلکه بر روی صحنه کمدی.
اقتصادنیوز: این نکته که کشوری که خود را یک قدرت در حال صعود و مهمترین کشور خاورمیانه معرفی میکرد، اکنون با وجود آتش در منطقه در وضعیتی میانگیر و بلاتکلیف قرار دارد، قابلتوجه است. سعودیها منافع روشنی در این بحران دارند، اما بهجای اقدام به صدور بیانیههای تند بسنده کردهاند، در حالی که رقبای آن ها در حال شکل دادن به آینده منطقه هستند.
در ژانویه امسال، ترامپ در سخنرانی اصلی شام باشگاه آلفالفا روی صحنه رفت. این یکی از سنتهای قدیمی و تا حدی بیاهمیت واشنگتن است که رئیسجمهور سالی یکبار در آن حاضر میشود و چند شوخی از پیشنوشتهشده را اجرا میکند. ترامپ در اولین دوره ریاست جمهوری این مراسم را نادیده گرفته بود، اما اینبار تصمیم گرفت تا در آن شرکت کند.
بازگشت به سنتهای پیشین آمریکایی؟
چنین اقدامی در ظاهر میتوانست نشانهای از بازگشت به نوعی از هنجارها و سنتهای قدیمی در ریاستجمهوری آمریکا باشد؛ مشابه حضور پر سر و صدای او در مراسم شام معروف انجمن خبرنگاران کاخ سفید.
با اینحال، زمانی که ترامپ با تاکسیدوی مشکی مقابل جمعی از سیاستمداران باسابقه و مدیران شرکتهای بزرگ ایستاد، اوضاع آنطور که انتظار میرفت پیش نرفت.
به گزارش واشنگتنپست، بسیاری از شوخیهایی که ترامپ با حضار میکرد کاملا بی معنی بود و بارها سکوت سنگینی بر فضای سالن حاکم شد.
ایراد از واقعیات است
در ابتدا شاید این طور به نظر برسد که چنین اتفاقاتی تنها نمونهای دیگر از بیاعتنایی نخبگان واشنگتن به شخص ترامپ است؛ اما ماجرا چیز دیگری است. مشکل نه از مخاطبین بود و نه از متن و اجرا. مشکل این بود که این اظهارات دیگر نه شوخیهای بینمک، که واقعیات سیاستهای دولت او بودند.
در همان زمانی که ترامپ گفت: «از خیلی از کسانی که در این اتاق هستند خوشم نمیآید»، وزارت دادگستری در حال پیگیری فهرست دشمنان او بود.
یا وقتی درباره شکایت از رئیس فدرال رزرو برای کاهش نرخ بهره شوخی میکرد، در واقعیت همان مقام، کاخ سفید را به آغاز یک تحقیق قضایی بیاساس متهم کرده بود.
حتی شوخیهای او درباره سیاست خارجی هم بلافاصله پس از تهدید واقعی به الحاق گرینلند مطرح شد؛ بحرانی که تنها چند روز قبل با سقوط بازار سهام فروکش کرده بود. از سویی، در کانادا نیز موضوع ایالت پنجاه و یکم شدن اصلا شوخی تلقی نمیشود و به یکی از محورهای اصلی انتخابات تبدیل شد.
پشتوانه دولتی اظهارات نامتعارف ترامپ
در دوره اول ریاستجمهوری ترامپ، بسیاری از اظهارات تند یا عجیب او بهعنوان اغراق، شوخی یا حرفهای بیپایه و اساس برداشت و نادیدهگرفته می شد. اما اینبار، اغلب این حرفها با پشتوانه واقعی قدرت دولتی همراه شدهاند و همین باعث شده تا دیگر کسی نتواند بهسادگی از کنار آنها بگذرد.
این همان تفاوت اصلی میان ترامپ دوره اول یا دوم است؛ اینبار کسی به حرفهای او نمیخندد!
تغییر رویه کمپین انتخاباتی رئیسجمهور
در دوره اول، بسیاری از حامیان ترامپ معتقد بودند نباید حرفهای او را «تحتاللفظی» گرفت. آنها میگفتند رسانهها اشتباه میکنند که سخنانش را جدی و دقیق تفسیر میکنند، در حالی که منظور واقعی او چیز دیگری است.
کتاب «هنر معامله» و مفهوم اغراق صادقانه بارها بهعنوان توجیهی برای این نوع گفتار مطرح میشد. اما حالا، در دوره دوم، همان حرفها دیگر صرفا اغراق یا شوخی به نظر نمیرسند؛ بلکه اغلب به سیاستهای واقعی تبدیل شدهاند
خبری از جنجالهای رسانهای نیست!
در گذشته، اگر ترامپ از خیانت دموکراتها صحبت میکرد یا درباره بخشش کسانی که دستوراتش را اجرا کنند حرف میزد، میتوانست ادعا کند که شوخی میکرده است. اما اکنون دادستانهای منصوب او واقعا تلاش میکنند تا اتهاماتی را علیه سیاستمداران مطرح کنند. از سویی تنش بر سر گرینلند به یک بحران نظامی نزدیک شده است. در این میان، حتی بحث درباره عفوهای گسترده نیز جدی شده است.
به عبارت دیگر، چیزی که زمانی «ترولینگ» یا جنجال رسانهای به نظر میرسید، حال به سیاستهای اجرایی تبدیل شده است.
واکنش دموکراتها
اکنون هم حامیان و هم منتقدان ترامپ نگاه خود را تغییر دادهاند. دیگر کمتر کسی حرفهای او را صرفا بهعنوان حواسپرتی یا تاکتیک رسانهای برداشت میکند.
اقتصادنیوز: با ادامه جنگ، فشار بر متحدان نظامی آمریکا بیشتر نمایان میشود. در گذشته واشنگتن معمولا موفق میشد تا حتی متحدان مردد را نیز با خود همراه کند، اما این بار دولت ترامپ پیش از حمله حتی نزدیکترین متحدان خود را هم در جریان نگذاشت
در اولین دوره ریاستجمهوری ترامپ، برخی دموکراتها معتقد بودند که نباید به این اظهارات او واکنش نشان داد، اما امروز هیچکس چنین نگاهی ندارد.
تجربه شخصی از تمسخر و رویاهای سیاسی
ترامپ سالهاست که از این که جهان به آمریکا میخندد، ناراحت است؛ احساسی که ریشه در تجربه شخصی او از تمسخر نخبگان نیویورک دارد. حتی گفته میشود تمسخر او توسط باراک اوباما در شام خبرنگاران کاخ سفید در سال ۲۰۱۱، یکی از انگیزههای ورود او به سیاست بوده است.
اکنون او بار دیگر به همان صحنه بازگشته تا اینبار خودش دیگران را دست بیندازد. البته این بار یک تفاوت اساسی وجود دارد: ایندفعه صدای خندهای در کار نخواهد بود.
