شکست متحد ترامپ و «اسب تروای کرملین»/ مجارستان به آغوش اروپا بازگشت/ سقوط قلعه ۱۶ ساله اوربان
به گزارش اقتصادنیوز به نقل از خبرآنلاین، با برگزاری انتخابات سراسری مجارستان، تاریخ سیاسی مجارستان ورق خورد. پس از ۱۶ سال سلطه بلامنازع حزب «فیدس»، نتایج شمارش آرا نشان میدهد که پیتر مجار و حزب نوظهور او، «تیسا» (Tisza)، موفق شدهاند با کسب اکثریت قاطع، ویکتور اوربان را از کرسی قدرت به نیمکت اپوزیسیون منتقل کنند.
گزارشها حاکی از آن است که این دوره از انتخابات با مشارکت بیسابقهای برگزار شد.
بر اساس گزارش فرانس ۲۴ به گفته گرگلی گولیاش، رئیس دفتر اوربان، این مشارکت بالا نشاندهنده یک «حکم دموکراتیک قوی» است.
با شمارش بیش از نیمی از آرا، حزب تیسا با کسب حدود ۵۲.۸ درصد آرا، فاصله معناداری با حزب فیدس (۳۸.۵ درصد) پیدا کرده است. بر اساس پیشبینیهای اولیه، پیتر مجار با تصاحب ۱۳۵ کرسی از ۱۹۹ کرسی پارلمان، اکثریت دوسومی را در اختیار خواهد داشت که به او اجازه تغییرات گسترده ساختاری را میدهد.
شکست مداخلههای خارجی؛ از کرملین تا مار-آ-لاگو
این انتخابات فراتر از مرزهای مجارستان اهمیت داشت. اوربان که خود را نزدیکترین متحد ولادیمیر پوتین در اتحادیه اروپا میدانست، از حمایتهای همهجانبه مسکو برخوردار بود. افشای استراتژی موسوم به «تغییردهنده بازی» توسط سرویس اطلاعاتی روسیه (SVR) برای ترور ساختگی اوربان و جلب ترحم عمومی، نشان از عمق نگرانی کرملین داشت.
از سوی دیگر، جناح راست آمریکا به رهبری دونالد ترامپ نیز سرمایهگذاری سنگینی روی اوربان کرده بود. سفر جیدی ونس، معاون ترامپ، به بوداپست در آستانه انتخابات، تلاشی برای نشان دادن حمایت واشنگتن از این سیاستمدار ملیگرا بود. با این حال، به نظر میرسد وعدههای اقتصادی ترامپ و فشارهای کرملین در برابر خواست مردم مجارستان برای بهبود خدمات عمومی، آموزش و بهداشت شکست خورد.
واکنشهای بینالمللی؛ نفس راحت اروپا
با اعلام نتایج اولیه، امانوئل مکرون، رئیسجمهور فرانسه، جزو اولین رهبرانی بود که پیروزی پیتر مجار را تبریک گفت. مکرون این پیروزی را نشاندهنده پایبندی مردم مجارستان به ارزشهای اتحادیه اروپا دانست. حذف اوربان که همواره مانعی در برابر تحریمهای روسیه و کمکهای نظامی به اوکراین بود، میتواند انسجام از دست رفته اروپا را بازگرداند.
چالشهای پیشروی پیتر مجار
اگرچه اوربان شکست را پذیرفته و اعلام کرده است که «از موضع اپوزیسیون به وطن خدمت خواهد کرد»، اما کارشناسان هشدار میدهند که میراث ۱۶ ساله او در نهادهای سیاسی، قضایی و رسانهای مجارستان به راحتی پاک نخواهد شد. روسیه نیز احتمالاً تلاش خواهد کرد تا دولت جدید «مجار» را تضعیف کند؛ دولتی که برخلاف سلف خود، به دنبال عادیسازی روابط با بروکسل و فاصله گرفتن از مسکو است.
پیروزی پیتر مجار، نه تنها پایان دوران انزوای دیپلماتیک بوداپست در اروپا است، بلکه نشاندهنده شکست مدل «دموکراسی ناآزاد» است که اوربان سالها مبلغ آن بود. اکنون جهان نظارهگر خواهد بود که آیا مجارستان میتواند به سرعت خود را از نفوذ ریشهدار مسکو رها کرده و به یک بازیگر سازنده در اتحادیه اروپا تبدیل شود یا خیر.
