بازندگان و برندگان جنگ علیه ایران به روایت فرید زکریا | هیچ اقدام نظامی در تاریخ آمریکا بوده که این همه هزینه داشته باشد ولی دستاورد اندک برایش به ارمغان آورد؟
به گزارش اقتصادنیوز به نقل از ایسنا، فرید زکریا، تحلیلگر، مجری و گزارشگر مشهور آمریکایی که از چهرههای تأثیرگذار در محافل سیاسی و رسانهای آمریکا به شمار میرود نوشت: این جنگ نه تنها ایران را تضعیف نکرد، بلکه قدرت را در تهران به کسانی که این مجری آمریکایی به عنوان «تندروترین عناصر» توصیف میکند سپرده و سفره روسیه و چین را پرنعمتتر کرده است.
زکریا فاش کرد که برخلاف ادعای واشنگتن، ایران تهدید قریبالوقوع نبود، بلکه «بنیامین نتانیاهو»، نخستوزیر رژیم صهیونیستی تلقی از «ضعف بیسابقه ایران» را به عنوان «فرصتی برای تغییر نظام» به ترامپ فروخت. به گفته زکریا، به همین دلیل بود که ترامپ در نخستین بیانیه جنگی خود، مستقیما خواستار قیام داخلی علیه نظام در ایران شد.
تنگه هرمز بسته نیست؛ فقط به روی نفت آمریکا بسته است!
تحلیلگر آمریکایی با افشای یک واقعیت مهم نوشت: «تنگه هرمز بسته نیست! این تنگه به روی نفت ایران باز است و نفت ایران آزادانه به چین صادرات میشود.» نتیجه خالص جنگ این شده که ایران اکنون روزانه ۲ برابر قبل از جنگ، از فروش نفت درآمد دارد. افزون بر این، اگر ایران عوارض ۲ میلیون دلاری از هر نفتکش عبوری دریافت کند، ماهانه صدها میلیون دلار درآمد اضافی نصیبش میشود؛ پولی که برای بازسازی کامل توان نظامی کافی است.
سوداگران و زیاندیدگان صحنه؛ روسیه و چین در صدر برندگان
به نوشته زکریا، بازندگان اصلی جنگ عبارتند از:
- **آمریکا و متحدان عربش** (مثل عربستان) که فضای پرتنش و بیثبات منطقه، پروژههای اقتصادی و مدرنیزاسیون آنها را نابود کرده است.
- **اروپا و اوکراین** که اولی با گرانی انرژی و تهدید ترامپ به خروج از ناتو، و دومی با انحراف تسلیحات مورد نیازش به خاورمیانه، متضرر شدهاند.
و برندگان اصلی:
- **روسیه:** ماهانه میلیاردها دلار از محل افزایش قیمت نفت و معافیت از تحریمها، سود بادآورده به جیب میزند.
- **چین:** در حالی که آمریکا در باتلاق خاورمیانه گرفتار شده، پکن تمرکز خود را بر آسیا حفظ کرده و با سرمایهگذاری در فناوری سبز، از هزینههای جنگ در امان مانده و در چشم جهان، قدرت مسؤولتر و کمآسیبتری به نظر میرسد.
پرسش پایانی فرید زکریا؛ سابقه دارد چنین خودزنی؟
زکریا در پایان یادداشت خود با یک پرسش اساسی نوشت: «البته جنگها غیرقابل پیشبینیاند و ممکن است همه چیز تغییر کند. اما تا به امروز، آیا هیچ اقدام نظامی در تاریخ آمریکا بوده که این همه هزینه داشته باشد و این همه دستاورد اندک برایش به ارمغان آورد؟» او با این جمله، عملاً شکست راهبردی و بیسابقه کاخ سفید در قبال ایران را امضا کرده است.
